Νέα δεδομένα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τον θάνατο του προέδρου της κοινότητας Απεσωκαρίου Ηρακλείου στην Κρήτη, Αλέξανδρου Δασκαλάκη, ενισχύοντας τις υποψίες ότι ο 49χρονος δεν έπεσε θύμα τροχαίου αλλά ενδεχομένως μιας εγκληματικής ενέργειας.
Οι αποκαλύψεις της εκπομπής «Φως στο Τούνελ» ανατρέπουν πλήρως τα αρχικά δεδομένα, με την Ασφάλεια Ηρακλείου να έχει αναλάβει πλέον τις έρευνες. Η υπόθεση, που αρχικά αντιμετωπίστηκε ως τροχαίο με δίκυκλο, έχει λάβει πλέον διαφορετική διάσταση, καθώς τα ευρήματα των ειδικών, οι μαρτυρίες κατοίκων και το περιεχόμενο του ιατροδικαστικού πορίσματος δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες τραυματίστηκε θανάσιμα ο πρόεδρος της κοινότητας.
«Τον είδα καθισμένο κάτω στο χαλί. Η κόρη του τον κρατούσε αγκαλιά. Ήταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, με το κεφάλι γερμένο και τα μάτια μισόκλειστα. Προσπαθούσα να του μιλήσω για να καταλάβω τι είχε συμβεί, αλλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει»
Ο 49χρονος είχε μεταφερθεί με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και σε κρίσιμη κατάσταση στη ΜΕΘ του «Βενιζελείου» Νοσοκομείου, όπου κατέληξε έπειτα από 21 μέρες νοσηλείας.
Ο Αλέξανδρος Δασκαλάκης, πρώην νοσηλευτής, πατέρας μιας κόρης και ιδιαίτερα αγαπητός στην τοπική κοινωνία, είχε ταυτίσει τη δράση του με την προσπάθεια επίλυσης χρόνιων προβλημάτων της περιοχής. Σύμφωνα με συγχωριανούς και φίλους του, είχε συγκρουστεί πολλές φορές με συμφέροντα που σχετίζονταν με την ανεξέλεγκτη βόσκηση και τις ζημιές που προκαλούνταν σε περιουσίες και καλλιέργειες.
Κρήτη: «Πάλευε να βάλει τάξη στην παράνομη βόσκηση»
Το «Τούνελ», συνομίλησε με στενή φίλη του και πρώην αντιπρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού. Η Ειρήνη Παπαδάκη αποκάλυψε στην εκπομπή στοιχεία σχετικά με τις ενέργειες που είχαν κάνει μαζί με τον άτυχο πρόεδρο, προκειμένου να περιορίσουν την παράνομη δράση κτηνοτρόφων στην περιοχή.
«Ήμασταν φίλοι και ήταν ένας άνθρωπος με έντονο το αίσθημα της προσφοράς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είχε έρθει αρκετές φορές σε αντιπαράθεση — για να το πω ήπια — με το ζήτημα της παραβατικής κτηνοτροφίας. Είχα πάει κι εγώ μαζί του, αλλά και άλλοι συγχωριανοί, στο Δασαρχείο και στην Αστυνομία, ζητώντας προστασία».
»Τα πρόβατα κατέστρεφαν τις καλλιέργειές μας και τον χειμώνα δεν είχαμε σοδειές. Δεν υπήρχε διαμάχη με έναν μόνο βοσκό· το πρόβλημα αφορούσε πολλούς. Ο Αλέκος ήταν από τους πρωτεργάτες αυτής της προσπάθειας και αγωνιζόταν, μαζί με κάποιους από εμάς, να προστατεύσει τόσο τη δική του περιουσία όσο και των συγχωριανών του. Εξαιτίας αυτού, η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα τεταμένη…», λέει.
Όπως αναφέρει, η στάση των αρμόδιων υπηρεσιών δεν ήταν η αναμενόμενη. Αντίθετα, ένιωθαν πως τα παράπονά τους αντιμετωπίζονταν με αδιαφορία.
«Το γεγονός ότι το ίδιο το Δασαρχείο μάς έλεγε πως δεν θα έρθει να κάνει έλεγχο, επειδή “δεν είναι δική του αρμοδιότητα”, και ότι “αυτά συμβαίνουν”, πραγματικά με ξεπερνά. Δεν υπάρχει χωριανός που να μην έχει κάνει έστω ένα παράπονο για αυτή την κατάσταση. Γνωρίζω πως ο Αλέκος είχε έρθει σε έντονες αντιπαραθέσεις με βοσκούς, επειδή δεν σέβονταν τις περιουσίες μας. Είχαν συγκεντρωθεί ακόμη και υπογραφές για να απομακρυνθούν κάποιοι από αυτούς. Έφυγαν για ένα διάστημα, όμως επέστρεψαν ξανά. Οι εντάσεις συνεχίστηκαν και δυστυχώς αυτή η ιστορία κρατά εδώ και πολλά χρόνια», τονίζει.
Κρήτη: «Δεν θέλω να στοχοποιήσω κανέναν»
Η ίδια περιγράφει το χωριό τους ως έναν τόπο με ιδιαίτερη κουλτούρα και συνοχή.
«Το χωριό μας το αποκαλούσαν “μικρό Παρίσι”, γιατί οι κάτοικοι είναι πολιτισμένοι άνθρωποι. Ακόμη και οι αγρότες έχουν μόρφωση. Υπάρχουν, φυσικά, και κτηνοτρόφοι που σέβονται τον τόπο και δεν δημιουργούν προβλήματα — δεν θέλω σε καμία περίπτωση να παρερμηνευτούν τα λόγια μου.
Αν συνέβη κάτι πάνω σε καβγά ή εν βρασμώ ψυχής, όποιος εμπλέκεται θα έπρεπε να είχε πάει στις Αρχές και να πει τι ακριβώς έγινε. Να πει “αντέδρασα, δεν άντεξα, αλλά δεν φανταζόμουν ότι θα είχε αυτή την κατάληξη”. Παρ’ όλα αυτά, αποκλείω το ενδεχόμενο να πρόκειται για άνθρωπο από το χωριό μας. Στην περιοχή έρχονται συχνά και άτομα από γειτονικά χωριά και γι’ αυτό δεν θέλω να στοχοποιήσω κανέναν».
Σε δεύτερη επικοινωνία που είχε με δημοσιογράφο της εκπομπής, ανέφερε μια λεπτομέρεια που, όπως λέει, θυμήθηκε αργότερα:
«Θυμήθηκα κάτι που μου είχε πει ο Αλέκος, όταν είχαμε μιλήσει στα τέλη Ιανουαρίου. Μου έλεγε ότι δεν τους είχαν αφήσει ούτε ελιά για ελιά. Δεν ξέρω ποιος το έκανε ούτε για ποιο λόγο, αλλά εγώ του είπα πως έβλεπα παντού ζώα μέσα στα χωράφια με τις ελιές. Τότε μου εξήγησε ότι είχε κουραστεί πάρα πολύ, γιατί βρισκόταν συνεχώς σε αντιπαραθέσεις με βοσκούς και δεν είχε καμία στήριξη ούτε από τη Δασονομία ούτε από την Αστυνομία. “Μας έχουν αφήσει μόνους και τσακώνομαι με όλους”, μου είχε πει χαρακτηριστικά».
«Βρήκα πεταμένα τον καφέ και το τοστ που μου έφερνε…»
Στην κάμερα της εκπομπής, που πήγε στο σημείο όπου συνέβησαν όλα, μίλησε ο Αλβανός εργάτης που εκείνη την ημέρα δούλευε στα χωράφια του και περίμενε να του πάει τον καφέ και το τοστ που βρέθηκαν πεταμένα στην άκρη του δρόμου. Ο Αλέκος, ωστόσο, δεν έφτασε ποτέ. Φέρεται να δέχτηκε επίθεση και να κατευθύνθηκε προς το σπίτι του — μια απόσταση περίπου ενάμισι λεπτού — όπου και τον εντόπισε τραυματισμένο η σύζυγός του.
«Το πρωί εκείνης της ημέρας ήμουν σε άλλο χωράφι. Όταν τελείωσα, πήγα στο σπίτι του. Επειδή είχα μαζί μου το ποδήλατό μου, το βάλαμε στην καρότσα του αγροτικού και με μετέφερε στο χωράφι όπου θα δούλευα. Μου έδειξε τα όρια και έφυγε. Πριν φύγει, μου είπε ότι θα μου φέρει καφέ μεταξύ 11:30 και 12:00 και ξεκίνησα τη δουλειά. Έφτασε μεσημέρι και εκείνος δεν είχε εμφανιστεί. Κάποια στιγμή άκουσα έναν θόρυβο από παπάκι και νόμισα πως ήταν ο Αλέκος. Άκουσα φωνές, ένα “εεε!”. Περίμενα λίγο και συνέχισα τη δουλειά μου», αναφέρει χαρακτηριστικά ο εργάτης.
Όταν γύρω στις τέσσερις το απόγευμα έφυγε με το ποδήλατό του, περίπου τριακόσια μέτρα πιο κάτω στον δρόμο, εντόπισε πεταμένο έναν καφέ και μια σακούλα με τοστ.
«Δεν σκέφτηκα ότι μπορεί να ήταν αυτά που θα μου έφερνε, γιατί ήταν ο πρόεδρος του χωριού. Σκέφτηκα ότι αν είχε συμβεί κάτι σε εκείνον, θα είχε αναστατωθεί όλο το χωριό. Την επόμενη ημέρα πήγα σε άλλο χωράφι του Αλέκου, όπως είχαμε κανονίσει. Τον περίμενα μέχρι τις δέκα-δέκα και μισή, αλλά δεν εμφανίστηκε. Τότε πήγα στο καφενείο και ρώτησα αν τον είχαν δει. Με κοίταξαν περίεργα και μου είπαν: “Δεν έμαθες ότι ο Αλέκος είναι στο νοσοκομείο;” Το βράδυ, ήρθε η αδερφή του και με ρώτησε αν μου είχε φέρει καφέ την προηγούμενη ημέρα. Αργότερα, ο γαμπρός του μου ζήτησε να πάμε στο σημείο. Εκεί του έδειξα τα αντικείμενα στον δρόμο. Τα μάζεψε ο ίδιος, εγώ δεν τα άγγιξα, και στη συνέχεια πήγε στο καφενείο, όπου του είπαν ότι πράγματι τα είχε πάρει από εκεί».
«Η κάμερα που έχει καταγράψει τον Αλέξανδρο είναι αυτή που βρίσκεται δίπλα από το καφενείο και το υλικό το έχει η αστυνομία. Από το σημείο που φεύγει από το καφενείο μέχρι να φτάσει σπίτι λείπουν περίπου τέσσερα λεπτά. Πιστεύω ότι εκεί έγινε κάτι»
Ο ίδιος σημειώνει πως ο 49χρονος ήταν εξαιρετικός εργοδότης, συνεπής στα οικονομικά τους και πάντα τον φρόντιζε, φέρνοντάς του καφέ και φαγητό. «Εκείνη την ημέρα δεν είδα κανέναν άλλον στο χωράφι, καθώς ήμουν μόνος μου μέσα σε αυτό. Με ρώτησαν αν είδα πρόβατα, αλλά δεν υπήρχαν — θα τα είχα αντιληφθεί σίγουρα. Ούτε άλλος εργάτης βρισκόταν κοντά. Η αστυνομία γνωρίζει όλα όσα σας λέω, καθώς με έχει καλέσει τέσσερις φορές», καταλήγει.
«Δεν μπορούσε να επικοινωνήσει, ήταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση…»
Ο επιστήθιος φίλος του Αλέξανδρου Δασκαλάκη, μίλησε στο «Τούνελ» και περιέγραψε συγκλονισμένος τη στιγμή που αντίκρισε τον φίλο του βαριά τραυματισμένο μέσα στο σπίτι του.
«Με τον Αλέξανδρο ήμασταν κολλητοί φίλοι. Εκείνο το πρωί είχαμε μιλήσει δύο φορές στο τηλέφωνο. Ήταν απολύτως φυσιολογικός, μιλούσαμε για καθημερινά πράγματα», αναφέρει.
Όπως λέει, λίγη ώρα αργότερα, δέχθηκε τηλεφώνημα από την κόρη του. «Με πήρε η …….. και μου είπε “ Έλα γρήγορα γιατί ο μπαμπάς δεν είναι καλά”. Μέσα σε πέντε λεπτά ήμουν σπίτι τους».
Η εικόνα που αντίκρισε, όπως λέει, ήταν σοκαριστική. «Τον είδα καθισμένο κάτω στο χαλί. Η κόρη του τον κρατούσε αγκαλιά. Ήταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, με το κεφάλι γερμένο και τα μάτια μισόκλειστα. Προσπαθούσα να του μιλήσω για να καταλάβω τι είχε συμβεί, αλλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει. Αυτό έγινε την 1η Μαρτίου».
Ο φίλος του περιγράφει και τις τελευταίες κινήσεις του πριν επιστρέψει τραυματισμένος. «Είχε πει στη γυναίκα του ότι θα κατέβαινε στο λεβητοστάσιο και μετά θα ανέβαινε να φάνε. Από τις κάμερες, είδαμε ότι πήρε το μηχανάκι και πήγε στο καφενείο να πάρει καφέ και φαγητό για τον εργάτη».
«Λείπουν 4 λεπτά από το βίντεο»
Όπως αποκαλύπτει, ο εργάτης άκουσε το μηχανάκι να σταματά ξαφνικά στον δρόμο. «Μου είπε ότι άκουσε φωνές και κάτι σαν φασαρία περίπου 150 μέτρα πιο κάτω. Λίγες ημέρες αργότερα, βρήκαμε πεταμένα τα αντικείμενα που μετέφερε ο Αλέξανδρος. Ο Αλέξανδρος δεν θα άφηνε ποτέ τον εργάτη χωρίς φαγητό».
Ο ίδιος στέκεται ιδιαίτερα στο χρονικό κενό που υπάρχει στη διαδρομή. «Η κάμερα που έχει καταγράψει τον Αλέξανδρο είναι αυτή που βρίσκεται δίπλα από το καφενείο και το υλικό το έχει η αστυνομία. Από το σημείο που φεύγει από το καφενείο μέχρι να φτάσει σπίτι λείπουν περίπου τέσσερα λεπτά. Πιστεύω ότι εκεί έγινε κάτι».
Όπως λέει, οι εξετάσεις που του έκαναν στο Κέντρο Υγείας Μοιρών αποκάλυψαν το μέγεθος της σοβαρότητας της κατάστασης. «Δεν είχε κάποιο εμφανές χτύπημα ή εκδορές. Η αξονική του έδειξε τις βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Ήταν φιλήσυχος άνθρωπος, διπλωμάτης, δεν τσακωνόταν ποτέ».
Όσα είπε ιδιοκτήτρια καφέ και ένας πρώην αστυνομικός-θαμώνας του καφενείου
Η ιδιοκτήτρια του καφέ περιγράφει στην κάμερα του «Τούνελ» την τελευταία τους επαφή.
«Με πήρε τηλέφωνο γύρω στις 11:10 για να του ετοιμάσω έναν καφέ και ένα τοστ για τον εργάτη. Ήρθε μετά από δέκα λεπτά, τα πήρε και έφυγε. Του είπα να κάτσει λίγο, αλλά δεν ήθελε. Το απόγευμα με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι χτύπησε.».
Η ίδια επιμένει πως τίποτα στη στάση του δεν την ανησύχησε. «Δεν ήταν προβληματισμένος. Ήταν φυσιολογικός, όπως πάντα».
Το μυστήριο γύρω από τις κινήσεις του γίνεται ακόμη πιο έντονο από το γεγονός ότι αυτά που αγόρασε βρέθηκαν αργότερα πεταμένα στην άκρη του δρόμου. «Αναγνώρισα αμέσως τη σακούλα όταν μου τα έφεραν αργότερα από εδώ. Ο εργάτης μου είπε ότι δεν έφτασε ποτέ σε εκείνον».
Στην εκπομπή μίλησε και πρώην αστυνομικός που είχε συναντήσει τον Αλέξανδρο λίγο νωρίτερα στο καφενείο. «Καθίσαμε μαζί, με κέρασε έναν καφέ και μιλήσαμε. Δεν μου είχε αναφέρει ποτέ κάποια διένεξη ή φόβο». Ο ίδιος, ωστόσο, δηλώνει βέβαιος πως κάτι σοβαρό συνέβη.
«Από την πρώτη στιγμή πίστεψα πως δεν πρόκειται για απλό ατύχημα. Απορούσα γιατί τις πρώτες μέρες οι δικοί του δεν το έψαξαν περισσότερο. Την αστυνομία την βόλεψε ίσως η εκδοχή του ατυχήματος».
Η ιδιοκτήτρια του καφέ μιλά με συγκίνηση και για τον χαρακτήρα του ανθρώπου που γνώριζε εδώ και χρόνια.
«Ποτέ δεν τον είχα ακούσει να τσακώνεται με κάποιον. Ό,τι είχε να πει, το έλεγε ήρεμα και με τρόπο που βοηθούσε να βρίσκονται λύσεις. Ήταν άνθρωπος που βοηθούσε τους πάντες σε κάθε δυσκολία». Ο θαμώνας του καφενείου και πρώην αστυνομικός, αποκαλύπτει ακόμη ότι οι γιατροί που τον εξέτασαν είχαν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις για το σενάριο του ατυχήματος.
«Οι γιατροί είπαν στους δικούς του ανθρώπους πως τα τραύματα δεν δικαιολογούν απλό ατύχημα και πως έπρεπε να ενημερωθεί άμεσα η Αστυνομία. Τόνισαν ότι τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά όσο αρχικά φαίνονταν. Το μυαλό μου δεν πηγαίνει σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Υποψιάζομαι τους πάντες. Δεν μπορώ να βγάλω κανέναν έξω από το κάδρο».
«Δεν προκύπτει σενάριο πτώσης και σύρσης της μοτοσικλέτας»
Ο δικαστικός πραγματογνώμονας τροχαίων ατυχημάτων, Παναγιώτης Μαδιάς εμφανίζεται κατηγορηματικός ως προς την εικόνα της μοτοσικλέτας και τα ευρήματα που εξετάστηκαν.
Όπως επισημαίνει, από τον μακροσκοπικό και περιμετρικό οπτικό έλεγχο της μοτοσικλέτας, δεν διαπιστώθηκαν βλάβες τέτοιας μορφής, έκτασης και έντασης που να παραπέμπουν σε εκτροπή, ανατροπή ή πτώση του οχήματος κατά την κίνησή του σε χωματόδρομο.
«Απ’ ό,τι μου έχει περιγράψει και ο Δημήτρης Φρέσκος, σε συνδυασμό με τις φωτογραφίες αυτές που μου έστειλε ο Δημήτρης, η άποψη η δική μου, σε συνδυασμό με το μέγεθος και την έκταση των υφισταμένων βλαβών της μοτοσικλέτας, όπως μακροσκοπικά φαίνονται περιμετρικά αυτής, δεν παραπέμπει σε πτώση, σε εκτροπή – εκτροπή, ανατροπή, πτώση και σύρση πάνω στο οδόστρωμα. Οι σωματικές βλάβες που έχετε περιγράψει προηγουμένως, που αποτέλεσαν και τα αίτια του θανάτου, δεν συνάδουν με τις βλάβες της μοτοσικλέτας κατά μέγεθος, έκταση και χαρακτήρα. Μου λείπουν όμως βασικά στοιχεία. Όταν ο άνθρωπος πήγε τραυματισμένος στο νοσοκομείο, όφειλε η Τροχαία αμέσως να διορίσει πραγματογνώμονα. Να έχουμε έκθεση αυτοψίας της επιληφθείσας τροχαίας. Να έχουμε σχεδιάγραμμα της τροχαίας, με κυρίαρχο αντικείμενο εάν πάνω στο οδόστρωμα υπάρχουν ίχνη εκτροπής, πτώσης και σύρσης της μοτοσικλέτας. Από την εμπειρία μου, δεν είναι η μοναδική περίπτωση, έχουμε και άλλες τέτοιες περιπτώσεις, σοβαρότατες παραλείψεις του επιληφθέντος αστυνομικού τμήματος – Τροχαία, Αστυνομία.», είπε αρχικά ο κ. Μαδιάς.
«Θα ήθελα να ρωτήσω αν στο σώμα του θύματος έχουν καταγραφεί εγκαύματα. Μου λέτε όχι, συνεπώς, ούτε εγκαύματα, ούτε ίχνη συρσίματος, ούτε τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα», συμπλήρωσε ο κ. Μαδιάς
Ο ιατροδικαστής Γρηγόρης Λέων επεσήμανε: «ειδικά όταν προκύπτει ένα δεδομένο που έχουμε εδώ, που είναι τα κατάγματα της κεφαλής. Είναι δεδομένο ότι ο άνθρωπος αυτός, εάν έπεφτε από μηχανή, θα παρασυρόταν, θα σερνόταν για να το πούμε απλά στο έδαφος. Θα έκανε όντως τριβές, χαρακτηριστικές εκδορές, περγαμηνοειδείς εκδορές, θα έκανε εκχυμώσεις, θα έκανε θλαστικά τραύματα. Δηλαδή συνοδές κακώσεις, που όντως, όπως λέει και ο κύριος Μαδιάς, θα έπρεπε να καταγράφονται στην ιατροδικαστική έκθεση. Απ’ τη στιγμή που και ο γαμπρός μας διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχουν, έχει απόλυτο δίκιο στην εκτίμηση».
«Θέλουμε δικαιοσύνη γι΄αυτόν τον σπάνιο άνθρωπο…»
Ο θάνατος του 49χρονου έχει συγκλονίσει την τοπική κοινωνία, με συγγενείς, φίλους και κατοίκους να αδυνατούν ακόμη να πιστέψουν πως ο άνθρωπος που στάθηκε δίπλα σε όλους, έφυγε τόσο άδικα και βίαια.
Ο Αλέξανδρος Δασκαλάκης περιγράφεται από όλους ως ένας άνθρωπος ήρεμος, δοτικός και βαθιά αγαπητός. Ένας πρόεδρος που είχε καθημερινή παρουσία στα προβλήματα του τόπου του και δεν αρνιόταν ποτέ βοήθεια σε κανέναν.
«Ήταν ο πρόεδρος όπως πρέπει να είναι», λέει κάτοικος του χωριού. «Βοηθούσε όλο τον κόσμο και ήταν το “άλφα και το ωμέγα” της περιοχής. Δεν τον είχα δει ποτέ νευριασμένο. Ήταν πρότυπο ανθρώπου. Ένας φιλήσυχος και καλόκαρδος άνθρωπος».
Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία φίλου του, που μιλά για έναν άνθρωπο με ανιδιοτελή προσφορά και αληθινό ενδιαφέρον για τους συνανθρώπους του.
«Ήξερα τον Αλέκο πολλά χρόνια. Ήμασταν φίλοι και είχαμε συνεργαστεί πολλές φορές και στα αγροτικά. Όταν επέστρεψα από το Ηράκλειο, μου είχε παραχωρήσει σπίτι για να μείνω. Με είχε βοηθήσει πολύ. Ενδιαφερόταν πραγματικά για τον τόπο του και για τους ανθρώπους. Αυτό που συνέβη είναι αδιανόητο. Δεν το περιμέναμε ποτέ».
Όπως λέει ο ίδιος, ακόμη και όταν υπήρχαν διαφωνίες, ο Αλέξανδρος Δασκαλάκης επέλεγε πάντα τον δρόμο της συζήτησης και της συνεννόησης.
«Ήταν άνθρωπος που έλυνε τις διαφορές με κουβέντα και όχι με ένταση. Μακάρι να βρεθεί η αλήθεια και να αποδοθεί δικαιοσύνη. Η απουσία του είναι τεράστια».
Λίγες ημέρες μετά τον θάνατό του, έγραψε μια μαντινάδα για να τον αποχαιρετήσει: «Τα δάκρυα δεν πρόλαβαν να τρέξουνε στο χώμα και σκέψη δεν εδέχεται το θάνατό σου ακόμα».
«Πρέπει να βρεθούν οι υπαίτιοι και να λογοδοτήσουν»
Σοκαρισμένοι παραμένουν και συγγενείς του, που αδυνατούν να αποδεχθούν τον τρόπο με τον οποίο χάθηκε.
«Ήταν από τους καλύτερους ανθρώπους της περιοχής. Δεν μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε ότι κάποιος θα έκανε κακό σε έναν τέτοιο άνθρωπο. Ότι θα έφευγε έτσι.. τζάμπα.. Ήταν σπάνιος χαρακτήρας», αναφέρει συγγενικό του πρόσωπο.
Η τοπική κοινωνία παραμένει αναστατωμένη, με τους κατοίκους να ζητούν απαντήσεις και δικαιοσύνη.
«Αυτό που συνέβη έχει ταράξει ολόκληρη την περιοχή. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε την καθημερινότητά μας χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει τι ακριβώς έγινε. Πρέπει να βρεθούν οι υπαίτιοι και να λογοδοτήσουν».
Source link
