Διεκδικεί εθνική αναγνώριση – Σε περίπου ένα μήνα η απάντηση από το Υπουργείο Πολιτισμού
Υπάρχουν γεύσεις που δεν είναι απλώς συνταγές. Είναι μνήμες, ιστορίες ανθρώπων, κομμάτια της ταυτότητας ενός τόπου. Μία από αυτές είναι το περίφημο Καπρικό του Γαλατά, μια παράδοση που μετρά σχεδόν έναν αιώνα ζωής και σήμερα κάνει ένα σημαντικό βήμα, διεκδικώντας τη θέση που της αξίζει στον Εθνικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού.
Στα τέλη Ιουνίου κατατέθηκε επίσημα η αίτηση ένταξης, με πρωτοβουλία του Πολιτιστικού Συλλόγου Γαλατά που φιλοδοξεί να αναδείξει όχι μόνο μια μοναδική γαστρονομική παράδοση, αλλά και την ιστορία, τη συλλογική μνήμη και τον εθελοντισμό που τη συνοδεύουν εδώ και δεκαετίες.
«Στις 30 Ιουνίου καταθέσαμε την αίτησή μας για ένταξη στον εθνικό κατάλογο. Λίγο καιρό πριν είχαμε λάβει προέγκριση» – λέει στη “Νέα Κρήτη” και το neakriti.gr ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Γαλατά, Δημήτρης Λιοντόγλου, εκφράζοντας την αισιοδοξία του για την έκβαση της προσπάθειας.
Δημήτρης Λιοντόγλου
Η διαδικασία ένταξης ωστόσο δεν είναι απλή, ούτε τα κριτήρια είναι λίγα. Όπως εξηγεί ο ίδιος, απαιτείται να αποδειχθεί ότι το στοιχείο συνδέεται ουσιαστικά με την παράδοση, διαθέτει μοναδικότητα, ενισχύει την τοπική κοινωνία, στηρίζεται στον εθελοντισμό και αποτελεί μια πολιτιστική πρακτική που κινδύνεψε να χαθεί, αλλά διατηρήθηκε χάρη στις προσπάθειες της κοινότητας.
Και πράγματι, το Καπρικό πέρασε μια δύσκολη περίοδο. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι των μεγάλων θρησκευτικών πανηγυριών, όπου η παρουσία πωλητών Καπρικού ήταν αναμενόμενη. Με τα χρόνια όμως η παράδοση άρχισε να φθίνει.
«Είχε ξεκινήσει πολύ έντονα μετά τον πόλεμο και σταδιακά στα μεγάλα θρησκευτικά πανηγύρια όπου υπήρχαν πωλητές Καπρικού. Μετέπειτα αυτό σταδιακά άρχισε να φθίνει. Η ίδρυση της γιορτής Καπρικού ξανά το έφερε στο προσκήνιο. Έφερε το κομμάτι της παραδοσιακής συνταγής, του τρόπου μαγειρέματος και έχει ενισχυθεί όλα αυτά τα χρόνια» – αναφέρει ο κ. Λιοντόγλου.
Η αναβίωση της Γιορτής Καπρικού υπήρξε καθοριστική. Εδώ και 29 χρόνια – σχεδόν όσο και η πορεία του Πολιτιστικού Συλλόγου Γαλατά που φέτος συμπληρώνει 30 χρόνια δράσης – η τοπική κοινωνία εργάζεται με συνέπεια ώστε η παράδοση να μη χαθεί, αλλά να περάσει στις νεότερες γενιές. Το Καπρικό, άλλωστε, δεν ξεχωρίζει μόνο για τη γεύση του, αλλά και για τη μοναδική τεχνική παρασκευής του.
«Είναι ο τρόπος αλατίσματος και ο τρόπος ψησίματος που διαφέρουν από το κοινό ψητό. Συχνά γυρίσματα μέσα στο ψήσιμο στον ξυλόφουρνο – είναι μια διαδικασία» – εξηγεί ο πρόεδρος του Συλλόγου, περιγράφοντας μια τεχνική που μεταδίδεται από γενιά σε γενιά και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας του χωριού.
Από το Οροπέδιο Λασιθίου στον Γαλατά Πεδιάδας
Η ιστορία του Καπρικού ξεκινά περίπου το 1920, όταν οι πρώτοι κάτοικοι από το Οροπέδιο Λασιθίου εγκαταστάθηκαν στο Γαλατά του Δήμου Μινώα Πεδιάδας, μεταφέροντας μαζί τους τις γεύσεις και τις παραδόσεις της πατρίδας τους.
«Όλο το χωριό μας κατάγεται από το Οροπέδιο Λασιθίου. Ήρθε σαν μια πρώτη συνταγή γύρω στο 1920 που οι κάτοικοι μετοίκησαν στον Γαλατά. Από εκεί ξεκίνησε η διαδικασία του Καπρικού» – τονίζει ο κ. Λιοντόγλου.
Η πιθανή ένταξη στον Εθνικό Κατάλογο δε θα αποτελέσει μόνο μια τιμητική διάκριση για τον Γαλατά, αλλά και ένα σημαντικό εργαλείο για τη διατήρηση και την περαιτέρω ανάπτυξη της παράδοσης.
«Θα είναι μια πιστοποίηση και η ίδια η γιορτή θα αναχθεί σε μια από τις πιο σημαντικές γιορτές της Ελλάδος. Κατόπιν θα μπορεί και το ίδιο το Υπουργείο να βοηθήσει μέσω χρηματοδότησης, ώστε να ενισχυθεί η προσπάθεια αυτή» – υπογραμμίζει.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η απάντηση του Υπουργείου αναμένεται σύντομα. «Νομίζω ότι σε ένα μήνα από τώρα θα γνωρίζουμε το αποτέλεσμα της αίτησης» –λέει με συγκρατημένη αισιοδοξία.
Ωστόσο, για τους κατοίκους του Γαλατά, το Καπρικό δεν χρειάζεται πιστοποιήσεις για να αποδείξει την αξία του. Είναι η μυρωδιά του ξυλόφουρνου που ξυπνά παιδικές αναμνήσεις, οι οικογενειακές συγκεντρώσεις, οι εθελοντές που εργάζονται ακούραστα για τη γιορτή, οι ρίζες που έφτασαν πριν από έναν αιώνα από το Λασίθι και εξακολουθούν να τρέφουν την ψυχή ενός ολόκληρου τόπου. Η εθνική αναγνώριση – που ευκταίον είναι να έρθει – θα αποτελέσει την επίσημη επιβεβαίωση μιας παράδοσης που δεν έπαψε ποτέ να ζει στις καρδιές των ανθρώπων του Γαλατά.
Source link
