Κοιτάζοντας τη μητέρα μου να ξεδιαλέγει τις παλιές φωτογραφίες και τα σερβίτσια της, η πρώτη μου αντίδραση ήταν ένας κόμπος στο στομάχι. «Γιατί τα δίνεις όλα;» τη ρώτησα, με τη φωνή μου να προδίδει έναν κρυφό φόβο.
Εκείνη μου χαμογέλασε, χάιδευε την άκρη ενός παλιού κεντητού και μου είπε: «Γιατί θέλω να σας αφήσω αναμνήσεις, παιδί μου, όχι βάρη».
Στη Σουηδία υπάρχει η φράση: «Ξεκαθάρισμα θανάτου». Στα δικά μας αυτιά, η λέξη ακούγεται σκληρή, σχεδόν μακάβρια. Όμως, στην πραγματικότητα, αυτή η διαδικασία κρύβει μέσα της μια από τις πιο τρυφερές, αρχέγονες και ανιδιοτελείς πράξεις αγάπης που μπορεί να προσφέρει ένας άνθρωπος στους δικούς του.
Η Ελάφρυνση του Αύριο
Οι ηλικιωμένοι που επιλέγουν να περιορίσουν τα υπάρχοντά τους δεν παραιτούνται από τη ζωή. Αντίθετα, τη βλέπουν με μια σοφία που οι νεότεροι, πνιγμένοι στον καταναλωτισμό, δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε. Ξέρουν καλά ότι τα αντικείμενα έχουν βάρος. Και δεν θέλουν, όταν εκείνοι θα λείπουν, αυτό το βάρος να πέσει στις πλάτες των παιδιών τους.
Όταν ένας άνθρωπος «φεύγει», το άδειασμα του σπιτιού του είναι μια από τις πιο οδυνηρές διαδικασίες για όσους μένουν πίσω. Κάθε συρτάρι που ανοίγει, κάθε παλιό πουκάμισο που μυρίζει ακόμα τον άνθρωπό τους, προκαλεί ένα νέο κύμα πένθους.
Ξεδιαλέγοντας οι ίδιοι τα πράγματά τους όσο είναι εν ζωή, οι ηλικιωμένοι παίρνουν αυτό το συναισθηματικό φορτίο πάνω τους. Καθαρίζουν το μονοπάτι για εμάς.Χαρίζοντας Ιστορίες, Όχι Αντικείμενα
Αυτή η διαδικασία μετατρέπει το ξεκαθάρισμα σε μια γιορτή μνήμης.
Δεν πετούν τη ζωή τους· Τη μοιράζουν. Παραδίδουν το καλό ρολόι στον εγγονό, το παλιό βιβλίο συνταγών στην κόρη, τον πίνακα στον αγαπημένο φίλο. Μαζί με το αντικείμενο, χαρίζουν και την ιστορία του.
Είναι ο δικός τους τρόπος να πουν: «Αυτό το αγάπησα, με συντρόφευσε, και τώρα θέλω να συντροφεύει εσένα». Έτσι, η κληρονομιά τους δεν είναι ένα χάος από κούτες σε μια αποθήκη, αλλά επιλεγμένες νησίδες αγάπης μέσα στα σπίτια των αγαπημένων τους.
Η Απόλυτη Ελευθερία
Υπάρχει μια βαθιά πνευματικότητα σε αυτή την αποδέσμευση. Καθώς τα ράφια αδειάζουν, το δωμάτιο γεμίζει με φως και ηρεμία. Οι ηλικιωμένοι που κάνουν αυτή την επιλογή, σταματούν να ορίζονται από το «έχειν» και εστιάζουν αποκλειστικά στο «είναι».
Αφήνουν χώρο για να ζήσουν το παρόν, τις στιγμές, τα γέλια και τις αγκαλιές, χωρίς την έννοια των υλικών αγαθών.Δεν πρόκειται για προετοιμασία για το τέλος. Είναι μια δήλωση σεβασμού προς το μέλλον των παιδιών τους. Είναι η σιωπηλή τους υπόσχεση ότι, ακόμα και όταν δεν θα είναι εδώ, η τελευταία τους πράξη θα είναι να μας προστατεύσουν, να μας διευκολύνουν και να μας αγκαλιάσουν σφιχτά μέσα από την απουσία τους.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ηράκλειο – Δολοφονία Αλέξανδρου Δασκαλάκη: Ώρα μηδέν για τον 57χρονο πρώην αντιδήμαρχο
Ακολουθήστε το ekriti.gr στο
Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις για την Κρήτη και όχι μόνο.
Source link
