Περί καναλιών, δημοσκοπήσεων και άλλων…

«Το χωριό μας καίγεται και η Κατίνα λούζεται» λέγανε οι παλιοί μας όταν συνέβαινε κάποιο σοβαρό γεγονός στο χωριό κι ορισμένοι το αγνοούσαν παντελώς, για δικούς τους βέβαια λόγους. Ειδικότερα αν ήταν θλιβερό κι ακατανόητο. Και για δικούς τους βέβαια λόγους. 

Κάπως έτσι γίνεται και σήμερα βγάζοντας στο φως της δημοσιότητας, που πολύ τακτικά γίνεται, τα κανάλια των τηλεοράσεων. Λες και δεν υπάρχουν άλλα προβλήματα που ταλανίζουν ολόκληρη την ανθρωπότητα, αλλά και τη δική μας χώρα, να τα δείξουν και να τα ξαναδείξουν πολλές φορές να μαθαίνει ο κόσμος τι διαδραματίζεται σε διάφορες χώρες, αλλά και στην Ελλάδα μας. Προτεραιότητα για πολλούς έχουν οι συναντήσεις μεταξύ των προέδρων από διαφορετικές χώρες με κάθε λεπτομέρεια, με τα κόκκινα στρωμένα χαλιά στον χώρο που θα περπατήσουν οι επίσημοι, φορές πιασμένοι χέρι-χέρι σχολιάζουν τι φόρεμα και τι καπέλο φορούσε η τάδε κυρία κι αν ήταν της μόδας, τι χρώμα είχε το καπέλο της κ.λπ. Πόσες φορές τα δείχνουν και τα ξαναδείχνουν, ων ουκ έστιν αριθμός. 

Βέβαια, οι δημοσκοπήσεις κάποιους τους ενδιαφέρουν, τους κάνουν να χάνουν τον ύπνο τους αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό γι’ αυτούς. Όμως, θα έλεγα, για τον περισσότερο πληθυσμό τουλάχιστον στη χώρα μας πιστεύω ότι καρφί δεν τους καίγεται. Έχουν τόσα πολλά προβλήματα που τους ταλανίζουν, ζωτικής σημασίας, που αντιμετωπίζουν στην καθημερινή τους ζωή, αλλά και για το μέλλον των παιδιών τους, που δεν τους περισσεύει χρόνος για σπατάλη. Τον οικογενειάρχη τον ενδιαφέρει πώς θα γλιτώσει το σπίτι του από την τράπεζα που πήρε το δάνειο, που καραδοκεί να του το πάρει και να μείνει στον δρόμο ο άνθρωπος γιατί δεν πλήρωσε ή δεν έχει να πληρώσει το γραμμάτιο στην ώρα του. 

Αυτός ο συνάνθρωπός μας, ανοίγοντας την τηλεόραση, ακούει τις ειδήσεις με κομμένη την ανάσα, μήπως ακούσει κάτι καλό γι’ αυτόν και την οικογένειά του. Γύρω στα 35.000 ακίνητα έχουν αρπάξει οι τράπεζες, κάποια ρύθμιση του δανείου του ευελπιστεί να φέρει στη Βουλή ή προς ψήφιση η κυβέρνηση για να γλιτώσουν το σπιτάκι τους οι απανταχού εργαζόμενοι, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι, οι γεωργοκτηνοτρόφοι κι άλλοι πολλοί συνάνθρωποί μας που ανήκουν στον χώρο της φτώχιας, κάποια βελτίωση περιμένουν των μισθών τους και των προϊόντων τους για να βγάλουν τον μήνα, γιατί με τις σημερινές αποδοχές τους τα χρήματα που παίρνουν φτάνουν για τις 10-15 μέρες. 

Συνταξιούχος είμαι και γνωρίζω πολύ καλά τον “Γολγοθά” που ανεβαίνουν όλοι οι μισθοσυντήρητοι. Το οξύμωρο όμως είναι ότι η φτωχοί γίνονται φτωχότεροι σε ετήσια βάση, ενώ οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Πάρα πολλοί δε που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα από τη μια στιγμή στην άλλη εμφανίζονται με βίλες και με εκατομμύρια στις τράπεζες. Ευνόητο είναι ότι δεν κέρδισαν όλοι τον πρώτο αριθμό του λαχείου, από κάπου τα έχουν κλέψει.

Εκατοντάδες ρεμούλες έχουν δει το φως της δημοσιότητας από τα ταμεία του κράτους, αλλά κανένας απ’ τους απατεώνες δεν άκουσα να γίνει ένοικος στις φυλακές ή να επιστρέψει πίσω τα κλεμμένα. Πώς γίνεται και ξεγλιστράνε από τη δαγκάνα της Δικαιοσύνης δεν μπορώ να το ξέρω εγώ. Άλλοι είναι οι αρμόδιοι που πρέπει να τους εντοπίσουν και να τους καθίσουν στο ειδώλιο του κατηγορουμένου. Αυτά τα σκάνδαλα ενδιαφέρουν τον κοσμάκη.

Έχουν χορτάσει πια από το «θα». Κανέναν, τουλάχιστον εγώ, δεν εμπιστεύομαι. 

Βαδίζω πλέον στην τρίτη ηλικία κι από μικρό παιδί τα ίδια και τα ίδια άκουγα, έχω όμως να σας κάνω μια πρόταση. Πάρτε αναμάσκαλα τα σέα σας και τα μέα σας και πάρτε παγανιά τα ρημαγμένα χωριά μας και ρωτήστε τους ελάχιστους εναπομείναντες, πάρτε συνεντεύξεις απ’ αυτούς τους απόμαχους πλέον από την αρένα της ζωής, από κείνους θα μάθετε όλη την αλήθεια για το πώς πορεύεται η φτωχολογιά και πάτε όμως απρόοπτα, χωρίς να το γνωρίζουν, ώστε να βρείτε τη γυναίκα του χωριού στον κήπο με το σκαλιστήρι στο χέρι, με τη βαμβακέλα στο κεφάλι κάτω από τον καυτό ήλιο και ό,τι καταγράψει ο τηλεοπτικός σας φακός να το δείξετε πάρα πολλές φορές στα κανάλια σας, να δει ο κόσμος πώς ζούνε αυτοί οι συνάνθρωποί μας και κάτω από ποιες αντίξοες συνθήκες εργάζονται, και μην παρουσιάζετε τι μάρκα γυναικείων εσωρούχων κυκλοφορεί στην πιάτσα σήμερα. 

Βέβαια, τα κανάλια αυτό τους συμφέρει να κάνουν, γιατί κερδίζουν αμύθητα ποσά. Αλλά αν έβλεπα – μάρτυς μου ο Θεός – έναν από σας να παίρνει συνέντευξη από μια αγρότισσα στο χωράφι, θα του έστελνα χιλιάδες συγχαρητήρια. Να το κάνετε αυτό, κύριοι, για να μάθει ο κόσμος πώς πορεύονται οι συνάνθρωποί μας στην ύπαιθρο και να πάρουν μια γεύση οι κυρίες που κάθονται ξαπλωμένες στον ευρύχωρο καναπέ της βίλας τους και δεν έχουν με τι να ασχοληθούν εκτός από το να κουτσομπολεύουν. Θα μου πείτε, εφόσον μπορούν, γιατί να μην το κάνουν; Είμαι όμως σίγουρος ότι πολλοί ίσως δουν την αδικία που εσκεμμένα γίνεται σ’ αυτούς τους συνανθρώπους μας, ίσως επαναλαμβάνω να κάνουν κάτι για τη βελτίωση της καθημερινότητας αυτών των συνανθρώπων μας. 

Απομακρυνθείτε, κύριοι, από τις πολυδάπανες ανέσεις και τα κόκκινα χαλιά. Βέβαια, εσείς τη δουλειά σας κάνετε, βάλτε όμως το χέρι στην καρδιά σας και απαντήστε μου στο πιο κάτω ερώτημα: Πιστεύετε ότι, αν ένας σώφρων άνθρωπος τη στιγμή που γύρω του ξέρει ότι εκατομμύρια άνθρωποι λιμοκτονούν, μικρά παιδιά, ορφανά κι ακρωτηριασμένα, ρακένδυτα, φοβισμένα και απογοητευμένα να γυρίζουν στους δρόμους σαν αδέσποτα σκυλιά, θα προέβαιναν σε τέτοιου είδους επιδείξεις; Εγώ πιστεύω όχι. Μάλλον οι εν λόγω κύριοι κύτταρο ανθρώπου δεν έχουν πάνω τους. Ίσως να μου πείτε ότι από καταβολής κόσμου αυτές οι συνθήκες επικρατούσαν, δηλαδή ο νόμος της ζούγκλας, και θα έχετε δίκιο, αλλά ως πότε θα διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση; Δεν πρέπει κάποτε τουλάχιστον να τη βελτιώσουμε; Αν συνεχιστεί αυτή η εμφανής περιθωριοποίηση αυτών των ανθρώπων δε θα αργήσει πολύ η εποχή που θα επανέλθουμε να ζούμε όπως ζούσαν οι άνθρωποι στον Μεσαίωνα. Θ’ αρπάζουν τα παιδιά των φτωχών οι πλούσιοι και θα τα βαπτίζουν σκλάβους τους. Δεν αποκλείεται να επαναφέρουν προς ψήφιση στη Βουλή τους όρους “αφέντες” και “σκλάβοι”, όπως επανέφεραν – αν δεν κάνω λάθος – και την ποινή του θανάτου. 

* Ο Δημήτρης Κ. Τυραϊδής είναι συγγραφέας-ποιητής, μέλος της Παγκοσμίου Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών, μέλος των Πνευματικών Δημιουργών νομού Χανίων και άλλων πολλών πολιτιστικών συλλόγων.