Η Βικελαία Βιβλιοθήκη φιλοξένησε για δέκα ημέρες έργα που γεφύρωσαν το χθες με το σήμερα, στο πλαίσιο της “Εβδομάδας των Γυναικών” – Από κεραμικά και ζωγραφική έως χαρακτική και κοσμήματα, κάθε δημιουργία αποτέλεσε κομμάτι ενός συλλογικού αφηγήματος.
Μία έκθεση καλλιτεχνικής δημιουργίας από γυναίκες για τις γυναίκες του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος, την οποία “αγκάλιασε” το κοινό, ντόπιοι και επισκέπτες που κατάφεραν να βρίσκονται από τις 10 έως τις 20 Ιουλίου στο Ηράκλειο, ολοκληρώθηκε επιτυχώς.
Ένα μόνο κάλεσμα χρειάστηκε από τον Αναπτυξιακό Σύλλογο Γυναικών Επιχειρηματιών Κρήτης (ΑΣΓΕΚ) για να αναδειχθεί η καλλιτεχνία των γυναικών από ολόκληρο το νησί, καθώς η “δίψα” για δημιουργία στην Κρήτη αποδεικνύεται ατελείωτη. Η αίθουσα της Βικελαίας Δημοτικής Βιβλιοθήκης στο κέντρο της πόλης γέμισε από δημιουργίες με παραδοσιακές και πιο σύγχρονες τεχνικές, από γυναίκες εικαστικούς όλων των ηλικιών, οι οποίες μετέτρεψαν την έκθεση σε έναν “βωμό” αφιερωμένο στη γυναικεία επιχειρηματικότητα.
Το εν λόγω κάλεσμα, που έγινε στις αρχές του προηγούμενου μήνα από τον ΑΣΓΕΚ, ήρθε να συνοδεύσει την “Εβδομάδα των Γυναικών” ή “Women’s Week”, που έλαβε χώρα στο πάρκο Γεωργιάδη την προηγούμενη εβδομάδα, σε συνδιοργάνωση του ίδιου του Συλλόγου, της αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού κ. Γεωργίας Μηλάκη και της Περιφέρειας Κρήτης, λειτουργώντας ως ένα εξαιρετικό “φινίρισμα” σε αυτό το αφιέρωμα της κοινότητας στη “γυναίκα”. Ο τίτλος της έκθεσης φαίνεται λιτός, “Γυναικεία Επιχειρηματικότητα στο σήμερα και στο χθες”, αποτέλεσε όμως πιστό γνώμονα για τις καλλιτέχνιδες, οι οποίες μέσα από τα έργα τους αποπειράθηκαν να αφηγηθούν την πορεία των γυναικών, με δύναμη και έμπνευση από το χθες έως το σήμερα, όπως θα έλεγαν και οι ίδιες.
Στο κάλεσμα του συλλόγου απάντησαν 20 γυναίκες στο σύνολο, με τις μοναδικές, πολλές φορές βαθύτατα προσωπικές δημιουργίες τους, και η “Νέα Κρήτη” είχε την ευκαιρία να αναδείξει όλα τα έργα τους στα φύλλα της, δίνοντας την αναγνώριση που αρμόζει στις γυναίκες αυτές. Επίσης, κατάφερε να μιλήσει με κάποιες από τις καλλιτέχνιδες, ώστε να ακουστεί η “φωνή” τους πίσω από την τέχνη.
20 πρόσωπα, 20 εμπειρίες ζωής μέσα από την τέχνη
Ο συντονισμός και η επιμέλεια της έκθεσης ήταν το αντίστοιχο έργο της κ. Μαρίας Πετρακογιώργη, η οποία ανέλαβε να μας κατευθύνει ανάμεσα από τον “λαβύρινθο” των μοναδικών εκθεμάτων στον οποίο μετατράπηκε η Βικελαία Βιβλιοθήκη για 10 ημέρες. Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν γι’ αυτές τις γυναίκες καλλιτέχνιδες και τα έργα τους, καθεμία και τόσο διαφορετική, όσο μοναδικά είναι τα έργα τους.
Η “Νέα Κρήτη” παραθέτει κάποιες από τις ατόφιες εντυπώσεις που ακούστηκαν από τους καλεσμένους την ημέρα της ξενάγησης, το Σάββατο, στο “κλείσιμο” της έκθεσης. Θα αρχίσουμε με τη διακοσμήτρια κ. Πέλλα Ανδρουλάκη, η οποία παρουσίαζε τρία διαφορετικά εκθέματα, στοιχισμένα εξ ολοκλήρου από κομμάτια περιοδικών σε κολλάζ, εμπνευσμένα από τα επαγγέλματα, τις ταινίες και το “ρετρό” αίσθημα του πάλαι πότε.
Η χρυσοχόος κ. Μαρία Βασιλάκη έχει παρουσιάσει πολλές φορές τα κοσμήματά της σε εκθέσεις, συνδυάζοντας τα κοσμήματα με την οδοντοτεχνική, καθώς παράλληλα διατηρεί εργαστήριο από το 2007.
Η γλύπτρια κ. Ρένα Βασιλάκη πρωτοπορεί στις δημιουργίες της, χρησιμοποιώντας φυσικά και ανακυκλώσιμα υλικά.
Η εικαστικός κ. Ευαγγελία Γούλα εστιάζει σε κοινωνικά και ανθρωπολογικά θέματα για τα έργα της, βρίσκοντας έμπνευση στη γυναικεία εμπειρία, τη μνήμη και την άυλη πολιτιστική κληρονομία, ενώ παρουσίασε στην έκθεση ένα υφαντό που συνοδευόταν με κεραμικές δημιουργίες.
Η τυπογράφος και συγγραφέας παραμυθιών κ. Κάλλια Δετοράκη, η οποία προέρχεται από μια βαθύτατη παράδοση 35 χρόνων στην τυπογραφία από την οικογένειά της, παρουσίασε μία σύνθεση με λουλούδια οριγκάμι και μεταλλικά στοιχεία, συμβολίζοντας την πολυπλοκότητα της γυναικείας δημιουργίας.
Η κεραμικός κ. Ιωάννα Ζώτου διατηρεί το εργαστήρι της στο Ηράκλειο και έχει βραβευθεί με το “Pottery Atelier of the year” τις δύο τελευταίες χρονιές, εξελίσσοντας ένα προσωπικό χόμπι σε έργο ζωής.
Η αυτοδίδακτη ζωγράφος και επιχειρηματίας κ. Ειρήνη Καραντεμοίρη, που υπογράφει όλες τις δημιουργίες της με τη φράση “Με αγάπη, Ειρήνη”, ζωγραφίζει απ’ όταν ήταν παιδάκι.
Εκείνες που κατάφεραν να κάνουν το όνειρό τους έργο ζωής
Η φιλόλογος και δημοσιογράφος κ. Έλενα Κουντουράκη, από την οποία ζητήθηκε να συλλέξει όλες τις σημαντικές δράσεις του συλλόγου, δημιούργησε ένα έργο-πανδαισία για την έκθεση.
Η ζωγράφος με πάθος για την κεραμική, κ. Δέσποινα Λεβεντάκη εξέθεσε τα έργα της, που ήταν εμπνευσμένα από τον ήλιο.
Η Ελληνο-γαλλίδα συγγραφέας κ. Ζοέλ Λοπινό, που ζει στα Χανιά, μετά από μία ζωή “στην πένα”, καθώς έχει γράψει πλήθος μυθιστορημάτων, σεναρίων και λοιπών έργων, όπως αυτό που παρουσίασε, το best seller “Η αρχόντισσα του Ακρωτηρίου”, όπου διηγείται μία αληθινή ιστορία γυναικείου θάρρους από την Κρήτη του 1874.
Η εικαστικός με πάθος για τον Μινωικό Πολιτισμό κ. Έλλη Λυραράκη έχει αναγνωριστεί διεθνώς και συνεχίζει να παρουσιάζει τα έργα της, που συνδυάζουν τη μόδα, την ιστορία και την τέχνη, δημιουργώντας μία δική της αισθητική επικεντρωμένη στις πολύχρωμες και πολυσυζητημένες φούστες των Μινωιτών.
Η πρωτοποριακή ζωγράφος κ. Νασούλα Μπαρμπαρίγου με μία μοναδική δεξιοτεχνία κατάφερε να παρουσιάσει ένα έργο “σε διάφανο πολυκαρμπονικό καμβά” με ασημόχρυσες λεπτομέρειες ή “ανταύγειες”, όπως τις τοποθέτησε εκείνη, ένας συνδυασμός που λογίζεται σαν ένα “παράθυρο” από ζωγραφισμένο κρύσταλλο.
Η εικαστικός κ. Ιωάννα Ξημέρη έχει βαθύτατη σχέση με τη χαρακτική και παρουσίασε ένα έργο με παραδοσιακές ρίζες και αίσθηση μινιμαλισμού.
Η γραφίστρια κ. Δήμητρα Ξηράκη αποτύπωσε αποκλειστικά με ηλεκτρονικά μέσα τη σχέση μεταξύ μιας σύγχρονης γυναίκας και μίας γυναίκας που εργάζεται με τη γη.
Η χειροτέχνης και νηπιαγωγός κ. Σίσσυ Σκουλικάρη χρησιμοποίησε τις δαντέλες της γιαγιάς και της μητέρας της για να παρουσιάσει μία σύνθεση της διαχρονικότητας, των “χεριών” των γυναικών, καθώς, όπως λέει η ίδια, «αυτά πιούν», όπως και οι γυναίκες δημιουργούν.
Η αυτοδίδακτη δημιουργός κ. Νεκταρία Σταυριανουδάκη ενέταξε στη δημιουργία της τη στυλιστική μορφή του pop art με την ωμή και πραγματικά φωτογραφία των χεριών μίας γυναίκας που δημιουργεί με βελονάκι.
Η φωτογράφος κ. Μίνα Τρικάκη απαθανάτισε την τέχνη του αργαλειού.
Η χειροτέχνης και εικαστικός κ. Πόπη Φασουλάκη, η οποία επικεντρώνεται στο βάθος της “ψυχής” με το έργο της, διατηρεί δικό της εικαστικό εργαστήρι από το 2007.
Η ψηφιδογράφος κ. Μαρία Χαρκούτση φέρνει τις ιδέες της “στον καμβά” με έναν σουρεαλιστικό τρόπο, με τα ψηφιδωτά της να βρίσκονται σε κάθε γωνιά της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό. Τέλος, η χρυσοχόος που έχει δώσει τις δημιουργίες της στο Ηράκλειο σε μία πορεία χρόνων, κ. Ρένα Χισκάκη, έμαθε την τέχνη ολομόναχη και συνεχίζει να σχεδιάζει τα έργα της, χωρίς να παρεμβαίνει ποτέ μηχανή, από το σχέδιό τους μέχρι την τελειοποίηση του κοσμήματος.
Η έκθεση από τα μάτια “μιας καλλιτέχνιδας”
Η “Νέα Κρήτη” θα αφήσει τις ίδιες τις εικαστικούς να μιλήσουν για τα έργα τους και να δώσουν την “κατακλείδα” αυτής της έκθεσης. Από τη “συζήτηση” που είχε η εφημερίδα μας με τις κυρίες Έλλη Λυραράκη, Δήμητρα Ξηράκη και Ρένα Χισκάκη, στον χώρο της έκθεσης στη Βικελαία Βιβλιοθήκη, φαίνεται πως οι καλλιτέχνιδες, όπως είπαν ομόφωνα, “αγάπησαν” την έκθεση, έχοντας τα μάτια τους σε μελλοντικά παρόμοια γεγονότα.
Μολονότι κάποια ανάλογη έκθεση δε φαίνεται “στον ορίζοντα”, υπάρχουν προσωπικές εκθέσεις που θα φιλοξενήσουν τα εκθέματα των Κρητικών δημιουργών. Με το βλέμμα στο εξωτερικό συνεχίζει η κ. Λυραράκη, καθώς έχει προγραμματίσει ήδη εκθέσεις στο άμεσο μέλλον.
«Τον Σεπτέμβριο, αν όλα πάνε καλά, θα πάω στο Παρίσι, έπειτα στο Λονδίνο, μετά θα πάω στις Βρυξέλλες», μας είπε και συνέχισε: «Προσπαθώ να προωθήσω τη δουλειά μου και αυτά που φτιάχνω όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό, μία συλλογή που να αναδεικνύει μόνο τις μινωικές φούστες».
Η κ. Ξηράκη, η οποία παρουσίασε ένα έργο βασισμένο στη γραφιστική, το οποίο έρχεται από πραγματική ιστορία μίας μακρινής της θείας, η οποία, όπως πολλές γυναίκες στην εποχή τους, χρειάστηκε να δουλέψουν τη γη, ακόμη κι όταν εγκυμονούσαν.
«Δεν μπορούσα να φανταστώ μια γυναίκα εγκυμονούσα να ραβδίζει ελιές και μάλιστα είχε κάνει έξι παιδιά η θεία μου. Όταν ήρθε η πρόσκληση από τον σύλλογο, την απάντησα αμέσως.
Μπορεί να μην είμαι μέλος του συλλόγου, απλά είμαι σε μία περίοδο που έχω πολλή ανάγκη να εκφραστώ και θεώρησα πως είναι πολύ ωραία ευκαιρία, να “παντρέψω” την ιδέα αυτή του παλιού με το νέο. Εγώ, μία γυναίκα πιο σύγχρονη μπροστά σε έναν υπολογιστή ως γραφίστρια, ήθελα να συναντηθώ με αυτή την παλιά γυναίκα, ώστε να γίνει η οθόνη του υπολογιστή ένας “καθρέπτης” για να επικοινωνήσουμε με το παρελθόν», ανέφερε.
Κλείνοντας αυτό το ρεπορτάζ, η κ. Χισκάκη μίλησε για το πόσο οι καλλιτέχνιδες χρειάζεται να αναγνωριστούν. Ως μία γυναίκα που έκανε το όνειρο της χρυσοχοΐας πραγματικότητα μόνη της, κάτω από δύσκολες συνθήκες στην προσωπική της ζωή, χωρισμένη με τρία παιδιά, είπε στη “Νέα Κρήτη” πως η δημιουργία δε σταμάτησε ποτέ “να βγαίνει” από μέσα της.
«Αυτό που μετράει εδώ είναι το ταλέντο, αυτό που βγαίνει από μέσα σου, κι εγώ είχα κλίση σε πολλούς τομείς καλλιτεχνικά. Όταν έμεινα μόνη μου με τρία παιδιά, είχα ήδη μάθει τα μυστικά της τεχνικής και δε σταμάτησα να κάνω σχέδια. Σχεδιάζω και συνεχίζω να φτιάχνω κοσμήματα για τον κόσμο και δεν περιορίζω τη δημιουργικότητά μου. Αρκεί να είναι χρηστικό το κόσμημα, δηλαδή να μη… σε φοράει, αλλά να το φοράς. Είχα χάρισμα θεϊκό, πράγμα που δε διδάσκεται. Όπως ακριβώς όλες οι γυναίκες που ήρθαν εδώ», σημείωσε.
Source link
