Κουμπάρος

Κουμπάρος

Enjoy the beauties of the world !!

Ταξιδεύοντας γνωρίζεις τσοι ομορφιές του κόσμου !!

 

Website URL: http://krhtikos.com

15

June

Παραλίες Ιτάνου (Ερημούπολη)

Η Ίτανος βρίσκεται 96km ανατολικά του Αγίου Νικολάου και 26km ανατολικά της Σητείας, λίγο βόρεια από το διάσημο φοινικόδασος στο Βάι. Το όνομα της το παίρνει από την αρχαία πόλη της Ιτάνου, της οποίας ερείπια υπάρχουν στην περιοχή. Δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Ιτάνου υπάρχουν οι τρεις συνεχόμενοι κόλποι της Ερημούπολης (δεύτερο όνομα της περιοχής) με ισάριθμες όμορφες παραλίες. Έτσι, μπορείτε να συνδυάσετε την επίσκεψη σας στον αρχαιολογικό χώρο με μια βουτιά στα δροσερά νερά της περιοχής. Είναι χαρακτηριστικό ότι τμήμα της αρχαίας Ιτάνου βρίσκεται μέσα στη θάλασσα της περιοχής. Έτσι, μια ανεπανάληπτη εμπειρία είναι να κάνετε μάσκα χαζεύοντας τα ερείπια, τα οποία πλέον φιλοξενούν μόνο ψάρια!


Για να έρθετε ως εδώ θα πρέπει να οδηγήσετε ως τον αρχαιολογικό χώρο και να σταθμεύσετε εκεί. Από εκεί υπάρχουν πολύ σύντομα μονοπάτια που οδηγούν στις παραλίες. Η πρώτη παραλία βρίσκεται νότια από το μικρό φρούριο που ήταν κάποτε χτισμένο στην μύτη μιας μικρής Χερσονήσου και προσεγγίζεται μέσω του μονοπατιού που περνάει δίπλα από αυτό. Η παραλία, όπως κι όλες οι άλλες, δεν είναι οργανωμένη και έχει λίγο κόσμο. Έχει ανοιχτόχρωμη άμμο και ήρεμα νερά, ενώ το τοπίο είναι υπέροχο καθώς υπάρχουν μερικοί διάσπαρτοι φοίνικες τριγύρω, όπου μπορείτε να βρείτε σκιά. Μπροστά στον χώρο στάθμευσης της Ιτάνου βρίσκεται η δεύτερη παραλία της Ερημούπολης. Η παραλία έχει άμμο αλλά και αρκετά βραχάκια ανά περιοχές. Είναι ιδανική για μάσκα, ενώ υπάρχουν αρκετά αλμυρίκια για σκιά. Η ομορφότερη παραλία της περιοχής βρίσκεται καλά κρυμμένη πίσω από τον λόφο στα βόρεια του χώρου στάθμευσης, όπου οδηγεί ένα σύντομο μονοπάτι. Είναι η μεγαλύτερη παραλία της Ερημούπολης και έχει χαρακτηριστικά γαλαζοπράσινα νερά και ψιλή άμμο. Δεν είναι οργανωμένη, αν και πλέον έχει γίνει αρκετά γνωστή, μαζεύοντας αρκετό κόσμο.

 

Φωτογραφίες

Νότια

 

 

 

Μεσαία

 

 

 

 
Βόρεια

 

 

Οι Καρούμες βρίσκονται 110km ανατολικά του Αγίου Νικολάου και 29km νοτιοανατολικά της Σητείας. Βρίσκονται στην έξοδο του πανέμορφου φαραγγιού των Χοχλακιών, το οποίο αξίζει σίγουρα να επισκεφτείτε.

Η πρόσβαση στη παραλία μπορεί να γίνει αποκλειστικά με τα πόδια διασχίζοντας το φαράγγι, καθώς η δύσβατη μορφολογία της περιοχής έχει κρατήσει τους δρόμους μακριά. Έτσι, για να έρθετε εδώ θα πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητο σας στο γραφικό χωριουδάκι Χοχλακιές και να ακολουθήσετε το μονοπάτι που ξεκινάει 1km ανατολικά του χωριού. Το φαράγγι έχει μήκος 3.5km και έχει νερό την περισσότερη περίοδο του χρόνου. Η διαδρομή παίρνει συνήθως 1,5 ώρα (στο πολύ χαλαρό), όπως και η επιστροφή, ενώ το φαράγγι είναι απροσπέλαστο τον χειμώνα. Η διαδρομή κατά μήκος του χειμάρρου είναι συναρπαστική, καθώς το φαράγγι με τους ψηλούς βράχους ελίσσεται ανάμεσα στα βουνά. Στη διαδρομή θα δείτε λιμνούλες (την άνοιξη) και τεράστια ποικιλία φυτών. Κοντά στην έξοδο, τα ψηλά τοιχώματα δίνουν την θέση τους σε μια μικρή κοιλάδα.

 


 

 

Στην άκρη της κοιλάδας σχηματίζεται η πανέμορφη παραλία των Καρουμών. Η παραλία έχει ψιλό βοτσαλάκι και τα νερά είναι ήρεμα, καθώς έχει ανατολικό προσανατολισμό. Επίσης, τριγύρω υπάρχουν πολλά δέντρα που προσφέρουν σκιά, όπως και κάποιοι βράχοι στη βόρεια μεριά της. Η παραλία είναι ιδανική για απόλυτη απομόνωση, καθώς η μεγάλη απόσταση από τα αστικά κέντρα και η δύσκολη πρόσβαση, την κάνουν μια από τις πιο απόμερες παραλίες του νησιού. Αν θέλετε να απομονωθείτε ακόμη περισσότερο (πόσο ακόμη;), υπάρχουν δυο μυστικές

μικροσκοπικές παραλίες

 μήκους μόλις 3-5m που βρίσκονται 300m και 400m νότια της κύριας παραλίας.

 

 

 

Παρόλα αυτά, η πιο απομονωμένη παραλία εδώ βρίσκεται 700m περίπου βορειότερα, πάνω στο μονοπάτι που ξεκινάει από τον Αγκαθιά και καταλήγει στις Καρούμες (το μονοπάτι αναφέρεται παρακάτω). Είναι μια πανέμορφη παραλία με άμμο και αρκετούς βράχους κατά τόπους, που περιβάλλεται από το άγριο και άνυδρο βραχώδες τοπίο. Είναι πολύ καλά προστατευμένη από τους ανέμους και το κύμα, ενώ οι ψηλοί βράχοι προσφέρουν σκιά στους σπάνιους επισκέπτες της που φτάνουν εδώ κυρίως με σκάφος. Η παραλία ονομάζεται 

Μαυρομούρι

, από το διπλανό ομώνυμο Ακρωτήρι.Άλλη μια όμορφη διαδρομή που μπορείτε να ακολουθήσετε είναι να πάτε από τον Αγκαθιά Παλαίκαστρου με τα πόδια στις παραλίες του Σκινιά και να περπατήσετε κατά μήκος της ακτογραμμής, προς τα νότια, έως ότου βρείτε τις Καρούμες.

Φωτογραφίες
Καρούμες και μικρές νότιες παραλίες

 

 

 

Μαυρομούρι

 

 

Η Κάτω Ζάκρος είναι ένα παραδοσιακό ψαροχώρι που βρίσκεται 107km ανατολικά του Αγίου Νικολάου και 40km ανατολικά της Σητείας. Αποτελεί το επίνειο της γραφικής (Άνω) Ζάκρου (7km δυτικότερα), κτισμένο μέσα σε μια εύφορη κοιλάδα με μεγάλους ελαιώνες που περιτριγυρίζεται από γυμνά βουνά. Η περιοχή, που είναι μια από τις πιο απομονωμένες περιοχές της Κρήτης είναι ιδανική για όσους αναζητούν την απόλυτη ηρεμία, μακριά από την πολύβουη καθημερινότητα των πόλεων.

Εδώ υπάρχει ένα μικρό χωριό με όλες τις βασικές ανέσεις, αλλά μην ψάχνετε πολυτέλειες. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την παραγωγή ενός εκ των ποιοτικότερων ελαιολάδων του κόσμου. Η περιοχή είναι γεμάτη αρχαιολογικούς χώρους, καθώς εδώ υπάρχει το περίφημο μινωϊκό ανάκτορο της Ζάκρου, και γι’αυτό δεν έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα τουριστικά (απαγορεύεται η δόμηση). Ωστόσο θα βρείτε μερικά δωμάτια, ταβερνούλες, μίνι μάρκετ, φαρμακείο και βενζινάδικο, ενώ εκτελούνται δρομολόγια ΚΤΕΛ από τη Σητεία. Το σίγουρο είναι ότι οι άνθρωποι είναι πολύ φιλικοί και δεν θα νιώσετε τουρίστας.

Η όμορφη παραλία του οικισμού σχηματίζεται στην άκρη ενός μεγάλου κόλπου με βοτσαλάκι και υπέροχα ήρεμα νερά, που στα πλάγια γίνεται βραχώδης. Δεν είναι οργανωμένη με ομπρέλες, αν και υπάρχουν αρκετά αλμυρίκια που προσφέρουν σκιά. Η Ζάκρος δεν έχει πολυ κόσμο, ακόμη και τον Αύγουστο, ενώ θεωρείται και ιδανικό μέρος για ψάρεμα. Δίπλα υπάρχουν λίγες ταβέρνες και δωμάτια, τα οποία είναι παλαιάς κατασκευής, καθώς λόγω της αρχαιολογικής ζώνης απαγορεύεται η δόμηση νέων. Αν έχετε αυτοκίνητο, τότε λίγο έξω από το χωριό θα βρείτε νεόδμητα δωμάτια.

 

Αξιοθέατα

Αν έρθετε στη Ζάκρο, πρέπει να επισκεφτείτε το περίφημο άγριο φαράγγι της Ζάκρου με το ανατριχιαστικό όνομα Φαράγγι των Νεκρών. Ονομάστηκε έτσι από τους πολλούς μινωϊκούς τάφους που βρέθηκαν στις σπηλιές των τοιχωμάτων του. Το φαράγγι είναι προσβάσιμο και η κατάβαση του από την Άνω Ζάκρο διαρκεί περίπου 2 ώρες. Αν κάνετε αναρρίχηση, στην έξοδο του φαραγγιού θα βρείτε διαμορφωμένη πίστα.

Το πιο γνωστό αξιοθέατο της Ζάκρου βρίσκεται κοντά στην έξοδο του επιβλητικού φαραγγιού και δεν είναι άλλο από το Μινωϊκό παλάτι της Ζάκρου, το 4ο μεγαλύτερο μετά τη Κνωσό, τη Φαιστό και τα Μάλια. Είναι το μόνο ανάκτορο που το θησαυροφυλάκιο του έμεινε ασύλητο, δίνοντας πολλά στοιχεία στους αρχαιολόγους. Κτίστηκε το 1900πΧ και καταστράφηκε οριστικά το 1450πΧ, όπως και τα υπόλοιπα ανάκτορα της Κρήτης, και είχε έκταση 8000τμ. Ήταν κτισμένο παρόμοια με τη Κνωσό και τη Φαιστό. Το παλάτι είχε κεντρική αυλή, λαβύρινθο και ιερείο. Τα ευρήματα που βρέθηκαν ήταν αρκετά πλούσια (φύλλα χρυσού, ελεφαντόδοντα, κοσμήματα, αγγεία κλπ), ενώ αποδείχνουν και τη στενή σχέση της πόλης με πολλά λιμάνια της Μεσογείου. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι επισκέψιμος, αν και τα περισσότερα ευρήματα φυλάσσονται στο Μουσείο Ηρακλείου.

Επίσης, αν έχετε αυτοκίνητο αξίζει να οδηγήσετε τον παλιό χωματόδρομο για την Άνω Ζάκρο που διέρχεται παράλληλα με τα τοιχώματα του φαραγγιού των Νεκρών. Σε μερικά σημεία ο δρόμος περνάει δίπλα από τους απότομους γκρεμούς και η θέα είναι ιλλιγγιώδης. Όταν φτάσετε στο χωριό κάνετε μια βόλτα στα γραφικά σοκάκια του και στις εκκλησιές του. Μπορείτε να επισκεφτείτε και τις πηγές της Ζάκρου, που δημιουργούν μια μικρή όαση με πλατάνια μέσα στο άγριο τοπίο της Ανατολικής Κρήτης.

Αν έχετε χρόνο μπορείτε να πάτε με βάρκα (ή με δύσκολη πεζοπορία) στο απόμερο σπήλαιο των Πελεκητών, το οποίο είναι από τα μεγαλύτερα της Κρήτης με μήκος που ξεπερνάει τα 300μ. Στο σπήλαιο βρέθηκαν ίχνη κατοίκησης από τη νεολιθική εποχή. Το όνομα του το παίρνει από παρακείμενο λατομείο που πιθανόν χρησιμοποιήθηκε για το κτίσιμο του παλατιού της Ζάκρου από τους Μινωΐτες.

Φωτογραφίες

 

 

Ο Ξερόκαμπος βρίσκεται 103km νοτιοανατολικά του Αγίου Νικολάου, 47km νότια της Σητείας και 69km ανατολικά της Ιεράπετρας. Όπως φαίνεται κι από τις μεγάλες αποστάσεις από τις μεγάλες πόλεις του Λασιθίου, ο οικισμός του Ξερόκαμπου είναι μια από τις πιο απομονωμένες περιοχές του νησιού. Η πρόσβαση γίνεται κυρίως μέσω του δρόμου που συνδέει τη Σητεία (και την Ιεράπετρα) με τη Ζίρο, ενώ υπάρχει και η δεύτερη επιλογή του ασφαλτόδρομου της Ζάκρου. Από τη Ζήρο, ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος περνάει αρχικά μέσα από καταπράσινα οροπέδια και εγκαταλελειμμένα μεσαιωνικά χωριά (Ετιά, Χαμαίτουλιο). Στη συνέχεια η διαδρομή γίνεται φιδίσια με μοναδική θέα στο Λιβυκό και διέρχεται κοντά από το άγριο φαράγγι του Λαμνωνίου.

Στον Ξερόκαμπο το τοπίο είναι πραγματικά άνυδρο και απόκοσμο, ενώ χαρακτηρίζεται από γυμνά βουνά και βραχόκηπους με θάμνους και θυμάρια, ενώ σε μερικά σημεία υπάρχουν στριμωγμένοι λίγοι ελαιώνες. Δίπλα στη θάλασσα έχει αρχίσει να ξεπροβάλει δειλά δειλά ένας μικρός τουριστικός προορισμός, ιδανικός για χαλαρές διακοπές. Στον οικισμό θα βρείτε αρκετά δωμάτια, ενώ θα βρείτε mini market και ταβερνούλες. Αν θέλετε φαρμακείο, κρεοπωλείο και πρατήριο καυσίμων μπορείτε να βρείτε στη Ζάκρο (15’ με το αυτοκίνητο), ενώ για ΑΤΜ θα πρέπει να πάτε μέχρι τη Ζήρο (30’).

Στον Ξερόκαμπο η αγριότητα του τοπίου έρχεται σε άμεση αντίθεση με την ήρεμη θάλασσα και τις καταγάλανες παραλίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια μικρή έκταση θα βρείτε πραγματικά όλα τα είδη παραλιών, καθώς υπάρχουν παραλίες με βράχια, πλακούρες, χοντρά βότσαλα, ψιλό βοτσαλάκι, ξανθή άμμο, άσπρη άμμο και καταγάλανα νερά, ενώ δεν λείπει και ο πολύ λεπτός άργιλος για τους λάτρεις του φυσικού σπα! Αποφασίσαμε να σας τις παρουσιάσουμε όλες μαζί σας μια ενιαία ενότητα, κι όχι να τις χωρίσουμε σε διαφορετικές παραλίες.

Οι παραλίες

 

 

Η πρώτη παραλία του Ξερόκαμπου από τα δυτικά είναι το 

Λιμανάκι του Αμάτου

. Εδώ σχηματίζεται ένα φυσικό λιμάνι με ήρεμα νερά που δένουν οι ντόπιοι τις βάρκες τους, ενώ θεωρείται και καλός ψαρότοπος. Στο Λιμανάκι υπάρχουν 2-3 αλμυρίκια, που μπορούν να σας προσφέρουν σκιά, ενώ η παραλία έχει πέτρες και άμμο. Επίσης, υπάρχει μια υποτυπώδης γλίστρα για να ρίξετε το σκάφος σας, ενώ κι ο δρόμος μέχρι το λιμάνι είναι καλός χωματόδρομος. Εδώ ξεκινάει και το μονοπάτι που οδηγεί στην παραλία της Αγίας Ειρήνης.

 

 

 

 

 

 

 

Παίρνοντας τον δρόμο από το Λιμανάκι για τον οικισμό του Ξηρόκαμπου, στα 100m θα δείτε έναν απόμερο κόλπο με ψιλό σταχτί βότσαλο, πολύ κοντά στο μοναδικό σπίτι της περιοχής κι έναν άλλο μικρότερο κόλπο δίπλα του. Η περιοχή λέγεται 

Της Λυγιάς ο Λάκκος

 και υπάρχει ένα πέτρινο μονοπάτι για τη παραλία, η οποία περιστοιχίζεται από ψηλούς βράχους. Το τοπίο τριγύρω είναι μαγευτικό με τα τεράστια άγρια βουνά από πίσω σας, το ήρεμο λιμανάκι στα δεξιά σας και τα τρία νησάκια των Καβάλων στα αριστερά σας.

 

 

 

 

 

 

500m ανατολικότερα θα συναντήσετε τα πρώτα ξενοδοχεία της περιοχής και τη μεγάλη 

παραλία Μαζιδά Άμμος

, που είναι και η μεγαλύτερη παραλία της περιοχής. Λέγεται ότι το όνομα αποτελεί παραφθορά του μάνα γη. Η παραλία, γνωστή στους επισκέπτες ως Αμάτου (ενώ η Αμάτου είναι στο λιμανάκι), είναι μια υπέροχη παραλία με λευκή άμμο και καταγάλανα νερά, η οποία προστατεύεται στα ανατολικά από το ακρωτήριο Τράχηλος, στην άκρη του οποίου υπάρχει μια φωκοσπηλιά. Κατά μήκος της παραλίας, όπου φτάνει πλέον ασφαλτοστρωμένος δρόμος, υπάρχουν αρκετά αλμυρίκια, ενώ δεν υπάρχει κάποιο οργανωμένο σημείο. Απέναντι υπάρχουν οι μεγάλες νησίδες των Καβάλων ενώ στα δυτικά μπορεί κάποιος να διακρίνει εύκολα το Κουφονήσι. Στη παραλία αυτή έμεινε για ένα ολόκληρο καλοκαίρι το θρυλικό ωκεανογραφικό σκάφος Καλυψώ του Jacques Yves Cousteau.

 

 

 

 

 

 

Περνώντας το Ακρωτήριο Τράχηλος θα βρεθείτε στην κύρια περιοχή του Ξερόκαμπου, την Άμπελο, όπου είναι κτισμένος ο οικισμός, αλλά και τα περισσότερα δωμάτια και ταβέρνες. Εδώ μπορείτε να διακρίνετε στο λόφο την γραφική εκκλησία του Αγίου Νικολάου με τον γαλάζιο τρούλο αλλά και τα ερείπια της ελληνιστικής πόλης Άμπελος. Κοντά στην εκκλησία, στη βάση του ακρωτηρίου Τράχηλος, ξεκινούν 

οι παραλίες της Αμπέλου

 που σχηματίζονται σε πολλούς συνεχόμενους μικρούς κόλπους. Η πρώτη παραλία λέγεται Γεροντόλακκος ή Άγιος Νικόλαος (λόγω της εκκλησίας). Το όνομα Γεροντόλακκος σημαίνει Ιερός Λάκκος (κι όχι λάκκος του γέρου) και προφανώς προέρχεται από κάποιο ιερό που υπήρχε στην Ελληνιστική πόλη. Μετά τον Γεροντόλακκο θα συναντήσετε μια στενή παραλία που περιτριγυρίζεται από αρκετά βράχια. Τα βράχια έχουν αργιλώδη πετρώματα και γι’αυτό το λόγο θα δείτε πολλούς να κάνουν αμμόλουτρα και μασάζ στην παραλία με τον πηλό! Η παραλία αυτή ονομάζεται, μαντέψτε, ... 

Άργιλος

. Μετά την Άργιλο υπάρχει ένας μικρός κόλπος με ξανθή άμμο, δίπλα στον οποίο υπάρχουν αρκετά δωμάτια και ταβερνούλες. Ο κόλπος είναι γνωστός στους ντόπιους ως 

Βουρλιά

. Παραδίπλα υπάρχει μια μεγάλη προστατευόμενη περιοχή με κρινάκια της άμμου. Από εκεί η ακτή γίνεται περισσότερο βραχώδης και εκτείνεται βορειοανατολικά.

 

 

 

 

 

 

Μετά από 500m θα συναντήσετε ένα από τα πιο περίεργα τοπία για τα δεδομένα της Κρήτης. Εδώ θα δείτε μια τεράστια ξερή αλυκή δίπλα στη θάλασσα. Μπορεί να μην σας ενθουσιάσει, αλλά αν έρθετε εδώ την άνοιξη ή το χειμώνα, τότε θα καταλάβετε τη τεραστια σημασία της. 

Η Αλατσολίμνη

, όπως λέγεται, το χειμώνα πλημμυρίζει με νερό, δημιουργώντας μια μικρή λιμνοθάλασσα. Σε αυτή τη λιμνοθάλασσα αναπτύσσονται χιλιάδες μικροοργανισμοί, κάνοντας την ιδανικό καταφύγιο για εκατοντάδες αποδημητικών πτηνών που ξαποσταίνουν εδώ, περιμένοντας τον άνεμο να κοπάσει για να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Έτσι δεν αποκλείεται να δείτε ερωδιούς, γεράκια αλλά και 

φλαμίνγκο

! Πράγματι, η καλύτερη εποχή για να επισκεφτείτε τη περιοχή είναι η άνοιξη, όταν έχει νερό η λίμνη αλλά και όταν έχουν ανθίσει τα πάντα τριγύρω. 

 

 

 

 

 

 

Βόρεια της Αλατσολίμνης σχηματίζεται μια παραλία με μεγάλες κροκάλες, τον 

Ποταμό

, όπου μπορείτε να φτάσετε με αυτοκίνητο, οδηγώντας κατά μήκος του χειμάρρου της περιοχής. Δεν είναι ιδιαίτερη, αλλά είναι σίγουρα πολύ ήρεμη και απομονωμένη.

 

 

 

 

 

 

Αν συνεχίσετε να οδηγάτε προς τα βόρεια κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του χειμάρρου, θα βρεθείτε στην  έξοδο του φαραγγιού Κατσουνάκη, μέσα σε έναν μεγάλο πετρότοπο που περιτριγυρίζεται από άγρια βράχια αλλά και εκπληκτικές αμμοθίνες. Αν αφήσετε το αυτοκίνητο σας σε κάποιο πλάτωμα, μπορείτε να διασχίσετε τις αμμοθίνες και μετά από 2-3’ θα βρεθείτε στην εκπληκτική παραλία 

της Αλώνας

 με τα καταγάλανα νερά και τους υπέροχους βράχους στα ανατολικά. Στη παραλία δεν υπάρχει σκιά, ενώ πολύ πιθανόν να είστε μόνοι σας. Η παραλία αυτή, η τελευταία του Ξηρόκαμπου, είναι καταφύγιο για τις σπάνιες χελώνες caretta caretta, όπως κι όλες οι αμμουδιές του Ξερόκαμπου. Επίσης, στις αμμοθίνες φυτρώνει το σπάνιο λευκό κρινάκι της άμμου, το οποίο ανθίζει κυρίως τον Σεπτέμβρη, γεμίζοντας την ατμόσφαιρα με ευωδίες.

 

 

{jcomments on}

 

 

 

Εάν έχετε το κουράγιο μπορείτε να περπατήσετε βόρεια, κατά μήκος της βραχώδους ακτής για 1km, ώσπου να συναντήσετε ένα μικρό φιόρδ με μια μικροσκοπική παραλία με βότσαλο στο μυχό του. Η παραλία 

Ρουσσόσπασμα

 (ή Ρούσσο Σκίσμα), όπως ονομάζεται, περιτριγυρίζεται από σαθρό έδαφος με κοκκινόχωμα, γι'αυτό απαιτείται προσοχή καθώς θα κατεβαίνετε στη θάλασσα (αν δεν έρθετε με σκάφος). Είναι πολύ καλά προστατευμένη από τον άνεμο, αλλά κι από τα αδιάκριτα βλέμματα. Επίσης, το Ρουσσόσπασμα οφείλει το όνομα του στο γεγονός ότι το φιόρδ μοιάζει σαν σπάσιμο στο κόκκινο χώμα της περιοχής (ρούσσος=κόκκινος).